Behandelvormen bij parodontale aandoeningen
Parodontale ingrepen vallen uiteen in twee groepen: initiële therapie en weefselregeneratie.
Is een parodontale aandoening eenmaal ontstaan, dan is het voortschrijden ervan in de meeste gevallen te stoppen. Moderne methoden werken daarbij behoedzamer dan enkele jaren geleden mogelijk was.
Twee wegen
De initiële therapie brengt de aandoening tot staan. Zij verwijdert de oorzaak – de bacteriële aanslag in de tandvleespockets – en voorkomt verder verlies van tandvlees en bot. Reeds verloren weefsel wint zij slechts beperkt terug.
De weefselregeneratie sluit daarop aan. Zij probeert verloren weefsel opnieuw te vormen, zodat het tandbed zijn taak weer kan vervullen.
De volgorde is niet om te keren: zonder genezen ontsteking heeft opbouw geen kans van slagen.
Kort beantwoord
Veelgestelde vragen
Bij pocketdiepten tot ongeveer vijf millimeter in de regel wel. Blijven er daarna diepere pockets, dan wordt een chirurgische stap overwogen.
Meestal niet. De mechanische reiniging ís de behandeling; een antibioticum komt er alleen in bepaalde gevallen bij, bijvoorbeeld bij snel verlopende vormen. Het vervangt de reiniging nooit.
Bij de gesloten aanpak wordt zonder snede gereinigd, op de tast. Bij de open aanpak wordt het tandvlees opgeklapt, zodat de wortel onder zicht kan worden gereinigd en het bot beoordeeld.